ثبت نام اعضا | ورود اعضا

پروفسور مجید سمیعی : در هر ماه حداقل 10 روز در تهران خواهم بود

پروفسور مجید سمیعی : در هر ماه حداقل 10 روز در تهران خواهم بود

پروفسور مجید سمیعی دکتر جراح خوب مغز و اعصاب و  رئیس جامعه جهانی جراحان مغز و اعصاب در گفتگو  با خبرنگاران در خصوص آموزش گروهی از دانشجویان در آلمان تحت نظارت خودش، برای فعالیت در مرکز علوم اعصاب ایران گفت: برای مرکز علوم اعصاب ایران  برنامه مفصلی جهت تعلیم و تربیت نیروی انسانی در آلمان داریم و می خواهیم افراد مورد نیاز برای بخش‌های مختلف مرکز علوم اعصاب را در آلمان برای دوره‌های کوتاه مدت یا طولانی مدت آموزش دهیم تا پس از گرفتن تعلیمات با همان سیستم در مرکز علوم اعصاب ایران که در بهار سال 95 افتتاح خواهد شد مشغول به کار شوند.

پروفسور سمیعی، ادامه داد: ما چند روز پیش این افتخار را داشتیم که از 50-40 جوان ایرانی مصاحبه کنیم که از این تعداد توانستیم 14 نفر را که در سطح علمی بسیار‌ بسیار بالایی هستند، انتخاب کنیم و هیچ شک و تردیدی ندارم که این تعداد افراد بسیار موفقی در آینده خواهند بود.

خبرنگار در مورد تعدادی که از قبل برای آموزش به آلمان رفته بودند پرسید که پروفسور سمیعی، پاسخ داد:آموزش آنهایی که از قبل آمده بودند در حال حاضر تقریباً 2 ماه دیگر به اتمام خواهد رسید و هر کدام از آنها طی این 2 سال بسیار موفق بودند و توانسته‌اند کارهای علمی بزرگی انجام دهند و با شرکت و سخنرانی در کنگره‌های علمی بزرگ دنیا هر کدام توانسته‌اند حداقل 3 paper(مقاله) بسیار سطح بالا به چاپ رسانده‌اند و از آنجایی که طبق استانداردهای بین‌المللی برای چاپ مقاله باید درای  تمام جملات هرچه  review دارند، را بخوانند و برای چاپ مورد تأیید قرار دهند، از این رو ما بسیار خوشحال هستیم که این گروه با دست پر به کشور باز می گردند.

خبرنگار  در خصوص زمان افتتاح مرکز علوم اعصاب سؤال کرد که پروفسور سمیعی، گفت:در اواخر فروردین 95 و اوایل آپریل کنگره‌ی بسیار بزرگی را درنظر‌ گرفته‌ایم و فدراسیون جهانی به من قول داده‌اند تا همکاران ما از 160 کشور برای افتتاح این مرکز به ایران بیایند و ما یک کنگره مفصل 6 روزه خواهیم داشت و نزدیک به 1000 نفر سخنران خواهند بود که در سالنهای مختلف اکثر مسائل علوم اعصاب مورد بحث قرار خواهد گرفت.

پروفسور‌ سمیعی، با تأمل ادامه داد: فکر می کنم این کنگره، کنگره بسیار‌ بسیار بزرگی باشد و ارتباطات قوی‌تری بین اساتید خارج و کشور ما برقرار شود.


پروفسور سمیعی، در پاسخ به سؤال خبرنگاران  در خصوص شروع اعمال جراحی همزمان با افتتاح مرکز علوم اعصاب ایران در بهار سال 95 گفت: قصد داریم فاز اول را به حوزه تشخیص اختصاص دهیم که خیلی مفصل است. چون در این مرکز بخش سرطان هم وجود دارد، کارهایی که برای تشخیص سرطان باید انجام شود، در زمان افتتاح فوراً می توان مورد استفاده قرار گیرد ولی شروع اعمال جراحی یابد بتدریج باشد. چرا که این اعمال بسیار‌ بسیار پیشرفته هستند و نیاز به آمادگی افراد دارد ولی مطمئن هستیم که زمان زیادی طول نخواهد کشید که ما تمام سالنهای عمل را به کار بیندازیم.

خبرنگار  از حضور پروفسور سمیعی، در مرکز علوم اعصاب ایران پرسید که وی با سرور سرشار از امید گفت: به امید خدا، ولی حساب کنید که من همین مسئولیت را در چین و آلمان هم بر عهده دارم که بسیار زیاد است و در ادامه به مزاح گفت: اگر خدا بخواهد من خودم را به سه قسمت تقسیم می کنم ولی در هر ماه حداقل 10 روز در تهران خواهم بود، البته تیمی که درست کردیم شاگردان خود من هستند.

این دکتر خوب و مشهور سپس ادامه داد: در بین دانشمندان ایرانی، دانشمندان جوان خارجی هم هستند و مرکزی بسیار علمی و فعال برای کمک به هموطنان خواهد بود. البته در درجه اول این مرکز در اختیار همه همکاران من در ایران است که اگر کمبودی در قسمتی دارند به این مرکز بیایند و یاد بگیرند. و خدا‌ را شکر ما کشور بزرگی با 80 میلیون جمعیت هستیم که با یک مرکز نمی‌توان به همه رسیدگی کرد ولی این مرکز باعث می شود تمام تازه‌های رشته مغز و اعصاب بطور مرتب در اختیار همکاران من قرار گیرد تا آنها بتوانند در اختیار بیماران قرار دهند.

خبرنگار در باره امیدواری پروفسور سمیعی، در خصوص دریافت جایزه نویل‌ توسط هر کدام از دانشمندان جوان که از آلمان باز می گردند، پرسید که پروفسور سمیعی، با هیجان پاسخ داد: این آرزوی من است با اقداماتی که انجام داده‌ایم و برنامه‌ای که برای این گروه چیده‌ایم، و دستیابی به این موفقیت دست خودشان است و اگر کوتاهی کنند، من خوشحال نخواهم بود و دوست دارم تمام جوایزی که در سراسر دنیا به جوانان پیشرفته و با استعداد داده می شود و البته باید کارهایی باشد که مورد توجه اساتید رشته علوم اعصاب در دنیا قرار گیرد متعلق به دانشمندان جوان ایرانی باشد.

پروفسور سمیعی، با لبخند ادامه داد: آرزو دارم در زمانی که هنوز حیات دارم این جوایز در ایران باشد و از آنها لذت ببرم.


خبرنگار  از پروفسور سمیعی، پرسید آیا حضور شما در همایش آلزایمر به این معنی است که شما هیچ وقت ایران را فراموش نمی‌کنید که وی با تأیید این مطلب گفت: همین طور است و خوشحالم که این سؤال از من پرسیده شد که شما وقتی به خانه خودتان بر‌می‌گردید چه احساسی دارید که من در پاسخ گفتم: من همیشه در خانه خودم هستم و هیچ وقت ایران از قلب من بیرون نمی‌رود و این طور نیست که وقتی به ایران می آیم احساس کنم تازه وارد این کشور شده‌ام، چون ما در خارج از کشور بطور 24 ساعته مسائلی که به پیشرفت مرکز علوم اعصاب مرتبط است را بررسی می کنیم، و هیچ وقت فاصله‌ایی بین خودم و ایران ندیدم.